Enviada especial: Andrea Carrillo (2º ESO)O accidente de Chernobyl acontecido na dita ciudade de Ucrania o 26 de abril do 1986, foi o accidente nuclear máis grave da Historia, sendo o único que ha alcanzado a categoría do nivel 7 (o máis alto) na escala INES.
Aquel día, durante unha proba na que se simulaba un corte de suministro eléctrico, un aumento súbito de potencia no reactor 4 da Central Nuclear de Chernobyl, produceuse o sobrecaentamento do núcleo do reactor nuclear, o que terminou provocando a explosión do hidróxeno acumulado no seu interior. A cantidade de material radiactivo liberado, que se estimou foi unhas 500 veces maior ca liberada pola bomba atómica arroxada en Hiroshima en 1945, causou directamente a morte de 31 persoas, forzou ao goberno da Unión Soviética á evacuación dunhas 135.000 persoas e provocou unha alarma internacional ao detectarse radiactividad en diversos países de Europa septentrional e central.
En agosto do 1986, nun informe remitido á Axencia Internacional de Enerxía Atómica explicabanse as causas do accidente na pranta de Chernóbil. Éste revelou que o equipo que operaba na central o sábado 26 de abril de 1986 se propuso realizar unha proba coa intención de aumentar a seguridade do reactor. As bombas refrixerantes de emerxencia, en caso de avería, requerían dun mínimo de potencia para ponerse en marcha (ata que se arrincaban os xeradores diésel) e os técnicos da pranta descoñocían se, unha vez cortada a afluencia de vapor, a inercia da turbina podía manter as bombas funcionando.
Entre os produtos de fisión que se producen dentro do reactor, encontranse o xenón (Xe), un gas moi absorbente de neutróns. A temperatura alcanzaba os 2.500 °C e nun efecto chimenea, impulsaba o fume radiactivo a unha altura considerable. Ao mesmo tempo, os responsables da rexión comenzaron a preparar a evacuación da ciudade de Pripiat e dun radio de 10 km arredor da pranta. Esta primeira evacuación comenzou ao día seguinte de forma masiva e se concluyou 36 h despois. A evacuación de Chernóbil e dun radio de 36 km non llevouse a cabo ata pasados seis días do accidente. Para entón xa había máis de 1.000 afectados por lesiones agudas producidas pola radiación.
*INES: foi introducida pola OIEA para permiti-la comunicación sen falta de información importante de seguridade no caso de accidentes nucleais e facilitar o coñecemento dos medios de comunicación e a poboación da súa importancia en materia de seguridade.Escala Internacional de Accidentes Nucleares*
*OIEA: pertence aos órganos conexos do sistema das Nacións Unidas.
Organismo Internacional de Energía Atómica*
Grazas a Andrea e noraboa
